Raporti 2024: Raste të Racizmit nga Puna Këshilluese

Rrjeti Këshillues për Viktimat e Racizmit ka dokumentuar dhe vlerësuar gjithsej 1211 raste të diskriminimit racist gjatë vitit 2024. Këtë vit numri i rasteve është rritur për 335 raste apo në gati 40 përqind më shumë se vitin 2023. Shumica e rasteve ndodhën në fushën e arsimit, në vendin e punës dhe në hapësirat publike. Më së shpeshti, ato kishin të bënin me armiqësi ndaj të huajve dhe racizëm ndaj njerëzve me ngjyrë. Gjithashtu u vu re një rritje e ndjeshme e rasteve të racizmit kundër myslimanëve ndërsa antisemitizmi (armiqësia ndaj çifutëve) mbeti në një nivel vazhdimisht të lartë.

Numri i rasteve të raportuara në rrjetin këshillues është në rritje të vazhdueshme, por rritja  prej gati 40% në vitin 2024 është veçanërisht e dukshme. Kjo rritje është rezultat i ndërveprimit të disa faktorëve. Nga njëra anë, polarizimi i diskursit publik dhe ngjarjet gjeopolitike luajnë një rol. Nga ana tjetër, rritja e vazhdueshme lidhet edhe me faktin që shërbimet e këshillimoreve janë bërë më të njohura dhe personat e prekur kërkojnë ndihmë më shpejt në rastet kur janë të përballur me diskriminim të formave të ndryshme.

Shqetësuese është sidomos rritja e racizmit në shkolla

Nga fusha e arsimit – veçanërisht nga shkolla e obligueshme– edhe këtë vit u raportuan më së shumti raste (gjithsej 19% e të gjitha rasteve). Për shembull, një nënë raportoi se djali i saj ishte përjashtuar nga klasa, dhe në shkollë ishin shpalosur simbole të së djathtës ekstreme dhe simbole të përshëndetjes naziste. Me ndihmën e qendrës këshilluese, mësuesit dhe punonjësit socialë të shkollës reaguan dhe morën masa konkrete. Pjesëmarrja e fëmijëve dhe të rinjve në shkollë është një tregues i qartë se nevojitet më shumë punë ndërgjegjësuese për nxënësit, si dhe trajnime të vazhdueshme dhe masa parandaluese e ndërhyrëse për mësuesit. Shkolla duhet të jetë një vend i sigurt për të gjithë.

Armiqësia ndaj të huajve në vendin e punës

Motivet më të shpeshta të diskriminimit mbeten ksenofobia (armiqësia ndaj të huajve) me 426 raportime (35% e të gjitha rasteve) dhe racizmi ndaj njerëzve me ngjyrë me 368 raportime (30% e rasteve). Ksenofobia u raportua më së shumti në lidhje me vendin e punës, ndërsa rastet e racizmit ndaj njerëzve me ngjyrë ndodhën më së shumti në shkollën e detyrueshme. Racizmi antimusliman pati rritjen më të madhe krahasuar me vitin e kaluar, me 209 raste, që përbëjnë 17% të rasteve totale. Antisemitizmi mbeti në një nivel të lartë me 66 raste.

Duhen masa nga të gjitha institucionet dhe shoqëria

Përjetimet e racizmit shkaktojnë shumë vuajtje tek të prekurit dhe në rastin më të keq mund të kenë pasoja të rënda shëndetësore. Ato gjithashtu çojnë në humbje të besimit ndaj institucioneve dhe bashkëqytetarëve. Racizmi përbën kështu një rrezik për kohezionin shoqëror dhe duhet të njihet dhe luftohet nga e gjithë shoqëria. Raste të racizmit duhet të merren seriozisht dhe të analizohen, në mënyrë që të zhvillohen dhe zbatohen masa për të gjitha institucionet dhe fushat e jetës.

Shkarkimi i raportit

Raporti mund të shkarkohet dhe porositet në gjuhën gjermane, frënge dhe italiane në: www.network-racism.ch ose në: Rrjeti Këshillues për Viktimat e Racizmit, Tel. 031 302 01 61, beratungsnetz@humanrights.ch.

1. Mai: Solidarität statt Hetze – Gemeinsam sind wir stark

In einer Zeit, in der rechte Parolen immer lauter werden, Hetze gegen Migrant: innen zunimmt und soziale Unsicherheit wächst, setzen wir ein deutliches Zeichen: Solidarität ist unsere Antwort! Nicht Spaltung, nicht Ausgrenzung – sondern Zusammenhalt macht uns stark

Der 1. Mai: Ein Kampftag mit Wurzeln in den USA – heute aktueller denn je

Der 1. Mai als internationaler Kampftag der Arbeiter: innenklasse hat seinen Ursprung in den USA. 1886 streikten Hunderttausende in Chicago und anderen Städten für den 8-Stunden-Tag. Es war eine Zeit brutaler Ausbeutung, aber auch mutigen Widerstands. Der Tag steht für den Mut und die Entschlossenheit der Arbeiter: innen, sich gegen Ausbeutung zu wehren – unabhängig von Herkunft, Sprache oder Hautfarbe. Der Haymarket-Aufstand wurde zum Symbol für den Kampf gegen soziale Ungerechtigkeit weltweit.

Heute – fast 140 Jahre später – ist es fast ironisch, dass ausgerechnet in den USA dieser Tag kaum noch gefeiert wird, während rechte Hetze, Gewerkschaftsfeindlichkeit und systematische Ausgrenzung wieder an Einfluss gewinnen. Mit der Rückkehr von Donald Trump und seiner Politik erleben wir eine zunehmende und gefährliche Mischung aus Nationalismus, Rassismus und sozialer Spaltung.

Eine gefährliche Entwicklung in Europa und weltweit

Auch in Europa beobachten wir ähnliche Entwicklungen. Rechtspopulisten hetzen gegen Migrant: innen, säen Misstrauen und greifen gezielt die Solidarität zwischen Arbeiter: innen unterschiedlicher Herkunft an. Doch genau diese Vielfalt ist die Stärke unserer Gesellschaft – in den Betrieben, in den Schulen, in den Quartieren. Aber die Strategie der Spalter ist klar: Divide et impera – Teile und herrsche.

Der 1. Mai erinnert uns daran, dass unsere Rechte nicht geschenkt wurden. Sie wurden erkämpft – durch Organisation, Widerstand und vor allem durch Solidarität. Deshalb ist es heute umso wichtiger, sich auf die ursprüngliche Bedeutung des 1. Mai zu besinnen:

Solidarität statt Hetze! Der Kampf für soziale Gerechtigkeit, Menschenwürde und gleiche Rechte kennt keine Nationalität. Er ist international – gestern wie heute, und diese Kraft brauchen wir heute mehr denn je.

Für gleiche Rechte und gegen Diskriminierung

Wir erleben immer wieder, wie Menschen mit Migrationshintergrund trotz harter Arbeit und voller Integration noch immer benachteiligt werden – sei es bei der Jobsuche, in der Schule, bei der Wohnungssuche, in der Ausbildung oder bei der Anerkennung ihrer Diplome. Gleichzeitig sind diese Menschen tragende Säulen unserer Wirtschaft – sei es in der Pflege, im Baugewerbe, in der Reinigung oder in der Gastronomie. Wer hier arbeitet, verdient Respekt, Mitbestimmung und Sicherheit – nicht Misstrauen und Diskriminierung.

Politische Teilhabe für alle

In der der Schweiz wird ein Viertel der Bevölkerung von der politischen Teilhabe ausgeschlossen. Menschen, die hier leben, arbeiten und zum Erfolg der Gesellschaft beitragen, haben oft keinen Zugang zu den politischen Entscheidungsprozessen, die sie direkt betreffen. Und in der Schweiz stimmen wir mindestens 4-mal pro Jahr ab und auf allen Ebenen werden Entscheide gefällt, die das Leben aller Menschen beeinflussen, aber nur ein kleiner Teil bestimmt die Regeln. Das ist nicht gut für die Demokratie. Der 1. Mai ist auch ein Tag, an dem wir uns für das Recht auf politische Teilhabe für alle einsetzen müssen. Jeder Mensch sollte das Recht haben, über die Politik zu entscheiden, die sein Leben beeinflusst, und an der Gestaltung einer gerechten Gesellschaft teilzuhaben.

Einbürgerung nach objektivierbaren Kriterien – ohne Willkür

Die Einbürgerung ist ein grundlegendes Recht, das nicht dem Zufall oder der Willkür überlassen werden sollte. Wir fordern seit Jahrzehnten Einbürgerungsprozesse, die nach klaren, objektivierbaren Kriterien gestaltet werden – ohne Diskriminierung oder willkürliche Entscheidungen. Der Zugang zur Staatsbürgerschaft sollte für alle Menschen, die die erforderlichen Bedingungen erfüllen, transparent und fair sein, ohne dass Herkunft, Hautfarbe, Klassenzugehörigkeit oder Aufenthaltsstatus als Hürden genutzt werden.

Ein bedeutender Schritt in diese Richtung ist die Demokratie Volksinitiative von Aktion Vierviertel , die in diesem Kontext entstanden ist. Diese Initiative fordert, dass Menschen mit Migrationshintergrund endlich das Recht auf politische Teilhabe. Und das geht nur über die Einbürgerung. Es liegt an uns, dafür zu sorgen, dass diese Initiative erfolgreich wird und eine breite, inklusive Diskussion anstösst. Wir müssen uns aktiv einbringen, um sicherzustellen, dass die Erzählung darüber, wer in diesem Land mitreden darf nicht nur von den Rechten und ihren Claqueuren bestimmt wird. Wir alle, die für eine gerechte und solidarische Gesellschaft kämpfen müssen unsere Vorstellungen klar und laut sagen.

Aufenthaltssicherheit gegen die Bestrafung von Armut

Ein weiteres drängendes Thema ist die Aufenthaltssicherheit. Viele Menschen, die hier leben und arbeiten, sind mit der ständigen Unsicherheit ihres Aufenthaltsstatus konfrontiert. Besonders problematisch ist, dass der Bezug von Sozialhilfe in vielen Fällen die Aufenthaltssicherheit gefährdet. Armut wird hier bestraft, obwohl diese Menschen oft in diesem Land geboren und aufgewachsen sind. Armut ist nicht individuelles Versagen, sondern ein strukturelles Problem, das tief in der Wirtschaft und Gesellschaft verwurzelt ist. Niemand darf aufgrund seines Aufenthaltsstatus in prekären Lebensverhältnissen gehalten oder von gesellschaftlicher Teilhabe ausgeschlossen werden. Es ist Zeit, die Bestrafung von Armut zu beenden und allen Menschen, die hier leben, eine sichere Perspektive zu bieten – unabhängig von ihrem Status.

„Gemeinsam sind wir stark“ – Mehr als nur ein Motto

„Gemeinsam sind wir stark“ ist mehr als nur das Motto der Unia – es ist ein Aufruf zur Organisation, zum füreinander Einstehen und zum Widerstand gegen Spaltung. Denn wenn wir uns spalten lassen, profitieren nur jene, die unsere Ängste ausnutzen, um Macht auf dem Rücken der Schwächeren aufzubauen. Unsere Antwort auf Hetze ist Zusammenhalt. Unsere Stärke ist die Solidarität.

Macht mit und zeigt eure Solidarität

Die Interessengruppe Migration wird am 1. Mai schweizweit auf die Strasse gehen. Zahlreiche Mitglieder der Migrationskommission sprechen an verschiedenen Orten, wie z. B. Emine Sariaslan in Langenthal, Lilia Benyezzar in Moutier, Olga Pisarek in Bern und Hilmi Gashi in Aarau. Seid dabei! Die genauen Daten und das Programm der 1. Mai Feierlichkeiten in deiner Region findet ihr auf der interaktiven Karte: Solidarität statt Hetze – gemeinsam stark! | 1. Mai 2025

Avokatja e re fiton në zgjedhje për qeverinë komunale

Në zgjedhjet për ekzekutivin e ri në Ostermundigen, avokatja 31 vjeçare Emsale Selmani i merr mbi 1579 vota. Rezultat ky shumë i mirë, i cili ia siguron një vend në qeverinë e komunës Ostermundigen.

Emsale Selmani ka vite që angazhohet në politikën komunale në Ostermundigen. Si anëtare e partisë Socialdemokrate ajo ka vite që politizon në parlamentin e komunës, të cilin sivjet edhe e udhëheqë në rolin e kryetares së parlamentit. Prej vitit të ardhshëm Emsalja së bashku me 6 anëtarë të tjerë të këshillit komunal, do të udhëheqë me komunën. Sipas të gjitha gjasave si përgjegjëse kryesore për departamentin e ndërtimit të lartë.

Rezultati i qartë dhe zgjedhja në këtë këshill ekzekutiv e gëzon juristen 31 vjeçare: Për gazetën der Bund ajo thotë: „Është ndjenë e mirë që kam arritur të fitoj zgjedhjet dhe i gëzohem sfidës së ardhshme në rolin e politikanes ekzekutive dhe bashkëpunimit me këshillin komunal“.

Gjyshi punëtorë stinorë-mbesa merr përgjegjësi ekzekutive

Mbresëlënës për Emsalen është edhe fakti, se gjyshi i saj ka ardhur në Zvicër si punëtorë stinorë dhe tërë jetën e tij ka punuar këtu, dhe në pension ka dalë si punëtorë në ndërmarrjen komunale të Ostermundigenit. Tash mbesa e tij udhëheqë departamentin e ndërtimit.

Aktive si avokate dhe mbështetëse e komunitet

Emsalja jo vetëm që është politikane aktive. Si avokate ajo i njeh hallet dhe vështirësitë e mërgimtarëve jo vetëm nga ana personale, po edhe nga përvoja profesionale. Me përkeqësimin e ligjit mbi të huajt, shumë njerëz kanë humbur sigurinë e qëndrimit dhe sfidohen çdo ditë nga vështirësitë strukturore. Në rolin e ri si anëtare e qeverisjes komunale, ajo synon të angazhohet në mbrojtjen e të drejtave të tyre. Në qendër të politikës së saj do të jetë gjithashtu edhe shtresa e mesme të popullatës, e cila gjithnjë e më shumë përballet me ngarkesat e shumta, të cilat rrjedhin nga rritja e shtrenjtimit të jetesës dhe munges¨se së sigurisë sociale.

Emsalja në komunitet njihet edhe si urë lidhëse mes shoqatave kulturore, sportive të shqiptarëve me institucionet e komunës dhe angazhohet në mënyrë aktive edhe në komunitet. Së fundi si anëtare e kryesisë së shoqatës „Bashkimi“

Foto: Emsale Selmani me Deputetin Shaip Kamberi dhe autorin e shkrimit Hilmi Gashi në një festë në Ostermundigen, Kanton i Bernës

Premitë e Arkave shëndetësore ngarkojnë buxhetin e familjeve

Me 9 qershor 2024 qytetarët e Zvicrës me të drejtë vote do të votojnë për nismën popullore „Maksimalisht 10% e të ardhurave për premitë e Arkave shëndetësore – nisma lehtësuese e premive“. Ajo kërkon, që të siguruarit më së shumti 10 përqind prej të ardhurave të tyre ti shpenzojnë për premitë. Federata dhe kantonet duhet të rrisin lirimin e premive.

Premitë e Arkave shëndetësore rriten e rriten. Në 20 vitet e fundit ato janë dyfishuar. Premitë për një pjesë të madhe të popullatës paraqesin një ngarkesë në rritje. Jo rrallë, njerëzit e shtresës së mesme hyjnë shpesh në borxhe, pasi që nuk mund ti paguajnë premitë e Arkave shëndetësore. Të prekurit lajmërohen tek këshillimorja e borxheve.  Atje ata marrin këshilla për të rritur franshizën, për të qenë premia mujore më e vogël. Kjo ia vlen përderisa njeriu është shëndosh dhe kur nuk ka nevojë shumë për trajtim mjekësor. Mirëpo, nëse vjen deri tek një problem serioz shëndetësor, të siguruarit i duhet që të paguaj vet franshizën prej 2500 frangave.  Në një rast të tillë ky person krahas problemit shëndetësor përballet gjithashtu edhe me probleme financiare. Për të ndërruar Arkën shëndetësore dhe për të gjetur një „më të lirë“, nuk është edhe aq e lehtë. Ndërrimi i Arkës shëndetësore është i mundur, vetëm nëse nuk ka premi të hapura. Përmes nismës lehtësuese të premive ne ndalim këtë zhvillim. Prandaj ne i themi PO nismës lehtësuese të premive me 9 qershor.

Punëmarrësit me të ardhura normale nuk mund ti paguajnë premitë

Premitë e Arkave shëndetësore janë duke eksploduar. Punëmarrësit me paga normale nuk mund ti paguajnë më premitë. Për familjet apo të moshuarit është tejkaluar kufiri i dhimbjes së përballueshme financiare. Nisma lehtësuese e premive krijon lehtësimin e nevojshëm urgjent. Me këtë premitë do të mbulohen si më poshtë: Askujt nuk do i duhet të paguajë më shumë se 10 përqind e të ardhurave që disponon.

Mbështeteni nismën, shkoni të votoni dhe motivoni migrantët me të drejtë vote, që ata gjithashtu të shfrytëzojnë të drejtën e tyre dhe të votojnë për nismën.

Junge Migrant: innen und Fachkräftemangel

Interview mit Hilmi Gashi, Bereichsleiter Interessengruppen der Unia

von Imran Sariaslan

Horizonte: Hilmi Gashi, du hast im November letzten Jahres an der Fachtagung zum Thema Fachkräftemangel und Migration an der ETH Zürich teilgenommen. Im Workshop, an dem du teilgenommen hast, wurde über die Jungen und Migrant: innen gesprochen. Was sind deiner Meinung nach die grössten Herausforderungen, denen Migrant:innen auf dem Schweizer Arbeitsmarkt gegenüberstehen?

Hilmi Gashi: Eine der grössten Herausforderungen ist zweifellos die strukturelle Diskriminierung, mit der viele Migrant:innen konfrontiert sind. Angefangen von Zugangshürden bis hin zu Hindernissen bei der Arbeit und in der Karriere. Es gibt leider eine Herangehensweise vieler Arbeitgeber:innen, die nicht die Fähigkeiten und Erfahrungen der Bewerber:innen berücksichtigen, sondern sich eher auf das konzentrieren, was sie möglicherweise noch nicht können. Rosita Fibbi von der Uni Neuchâtel brachte dies treffend auf den Punkt, indem sie von einer „Herkunftshierarchie“ sprach. Je nach Herkunftsland ist es oft schwieriger, eine qualifizierte Arbeitsstelle zu finden.

Podium zum Fachkräftemangel

Horizonte: Welche konkreten Massnahmen wurden auf der Tagung diskutiert, um diese Herausforderungen anzugehen und die Integration von Migrant:innen zu verbessern?

Hilmi Gashi: Wir haben verschiedene Massnahmen besprochen, um die gleichberechtigte Teilhabe von Migrant:innen zu fördern und ihre Diskriminierung auf dem Arbeitsmarkt zu überwinden. Dazu gehört zum Beispiel der Abbau von strukturellen Hürden, sowohl rechtlicher als auch gesellschaftlicher Natur. Es ist wichtig, dass die mitgebrachten Qualifikationen, Fertigkeiten und Erfahrungen von Migrant:innen anerkannt und gefördert werden. Es braucht eine unbürokratische Anerkennung ausländischer Diplome. Dann die Berücksichtigung dieser Qualifikationen in den Gesamtarbeitsverträgen. Sie wären Lohnrelevant und würden eine Hürde weniger auf die weitere Karriere darstellen.

Horizonte: Du hast auch die Situation der Jugendlichen angesprochen. Warum ist es deiner Meinung nach wichtig, dass Jugendliche besser bei der Berufswahl und während der Lehre unterstützt werden?

Hilmi Gashi: Jugendliche spielen eine entscheidende Rolle bei der Bewältigung des Fachkräftemangels, aber viele von ihnen entscheiden sich aufgrund von schlechten Arbeits- und Lohnbedingungen gegen eine Lehre oder einen bestimmten Beruf. Es ist dringend notwendig, Jugendlichen mehr Wertschätzung entgegenzubringen, beispielsweise durch attraktivere Löhne. Die Lehre sollte auch als Lernen verstanden werden und nicht nur als reine produktive Arbeit. Jugendliche müssten während ihrer Ausbildung unterstützt werden, damit sie ihr volles Potenzial entfalten können. Sie müssen aber auch von Ausbeutung, Mobbing, sexueller Belästigung geschützt werden. Gesundheitsschutz und Arbeitssicherheit spielen in diesem Alter auch eine ganz wichtige Rolle.

Horizonte: Du hast konkrete Massnahmen zur Integration von Migrant:innen und zur Verbesserung der Situation von Jugendlichen vorgeschlagen. Welche Rolle spielt die Unia im Hinblick auf diese Aspekte?

Hilmi Gashi: Die Unia spielt eine entscheidende Rolle bei der Vertretung der Rechte und Interessen der Arbeitnehmenden, unabhängig von ihrer Herkunft. Wir setzen uns aktiv für die Bekämpfung von Rassismus, sexueller Belästigung und Mobbing am Arbeitsplatz ein. Darüber hinaus kämpfen wir dafür, dass Migrant:innen bessere Integrationsmöglichkeiten erhalten und dass ihre Potenziale frühzeitig erkannt und gefördert werden. Durch unsere Arbeit streben wir eine inklusive und gerechte Arbeitswelt an, in der jeder die gleichen Chancen hat, unabhängig von der Herkunft.


Intervistë me Hilmi Gashin, drejtues i grupeve të interesit në Unia

Hilmi Gashi, ti në nëntorin e vitit të kaluar ke marrë pjesë në konferencën mbi temën e mungesës së fuqisë punëtore profesionale dhe migracionit në ETH të Cyrihut. Në punëtorinë, në të cilën ti ke marrë pjesë, është biseduar për rininë dhe migrantët. Sipas mendimit tënd, cilat janë sfidat më të mëdha me të cilat përballen migrantët në tregun zviceran të punës?

Një nga sfidat më të mëdha është padyshim diskriminimi strukturor me të cilin përballen shumë migrantë. Filluar nga barrierat tek qasja deri tek pengesat në punë dhe në karrierë. Për fat të keq, ekziston një mënyrë qasjeje nga shumë punëdhënës të cilët nuk marrin parasysh aftësitë dhe përvojën e aplikantëve, por përkundrazi përqendrohen në atë që mund të mos jenë ende në gjendje të bëjnë. Rosita Fibbi nga Universiteti i Neuchâtel-it i ra pikës kur foli për një „hierarki të origjinës“. Varësisht nga vendi i origjinës është shpesh e vështirë të gjesh një punë të kualifikuar.

Cilat masa konkrete u diskutuan në konferencë për të adresuar këto sfida dhe për të përmirësuar integrimin e migrantëve?

Ne biseduam masa të ndryshme për të promovuar pjesëmarrjen e barabartë të migrantëve dhe për të kapërcyer diskriminimin në tregun e punës. Kjo përfshin, për shembull, reduktimin e pengesave strukturore, si atyre ligjore ashtu edhe atyre të natyrës shoqërore. Është e rëndësishme që kualifikimet, aftësitë dhe përvoja që sjellin migrantët me vete të njihen dhe të promovohen. Ka nevojë për njohje joburokratike të diplomave të huaja. Pastaj marrja parasysh e këtyre kualifikimeve në kontratat kolektive të punës. Ato do të ishin të rëndësishme për pagat dhe do të paraqiste një pengesë më pak për karrierën në të ardhmen.

Ti e ke tematizuar gjithashtu edhe situatën e të rinjve. Pse sipas mendimit tënd është e rëndësishme që të rinjtë të mbështeten më mirë në zgjedhjen e profesionit edhe gjatë aftësimit profesional të tyre?

Të rinjtë luajnë një rol vendimtar në përballimin e mungesës së fuqisë profesionale të punës, por shumë prej tyre për shkak të kushteve të këqija të punës dhe pagave zgjedhin të mos ndjekin një profesion apo mësim zejeje të caktuar. Është urgjentisht e nevojshme që të rinjtë të çmohen e të vlerësohen më shumë, p.sh. përmes pagave më tërheqëse. Nxënia e zejes duhet kuptuar gjithashtu si mësim dhe jo vetëm si punë e pastër produktive. Të rinjtë duhet që gjatë trajnimit të tyre të mbështeten në mënyrë që ata të mund të zhvillojnë potencialin e tyre të plotë. Mirëpo ata gjithashtu duhet të mbrohen nga shfrytëzimi, mobingu dhe ngacmimi seksual. Mbrojtja e shëndetit dhe siguria në punë gjithashtu luajnë një rol shumë të rëndësishëm në këtë moshë.

Ti ke sugjeruar masa konkrete për integrimin e migrantëve dhe përmirësimin e situatës së të rinjve. Çfarë roli luan Unia në lidhje me këto aspekte?

Unia luan një rol vendimtar në përfaqësimin e të drejtave dhe interesave të punëmarrësve, pavarësisht nga origjina e tyre. Ne jemi të angazhuar në mënyrë aktive për të luftuar racizmin, ngacmimin seksual dhe mobingun në vendin e punës. Përveç kësaj, ne po luftojmë për të siguruar që migrantëve t’u jepen mundësi më të mira integrimi dhe që potenciali i tyre të njihet dhe promovohet në një fazë të hershme. Nëpërmjet punës sonë, ne përpiqemi për një botë pune gjithëpërfshirëse dhe të drejtë, në të cilën të gjithë kanë të njëjtat mundësi, pavarësisht nga prejardhja e tyre.